hungghiepx
New member
Macarıstan. Heç vaxt getməmişdim ora, amma adı həmişə maraqlı gəlmişdi. Dostum Elvin bir il əvvəl getmişdi, qayıdanda o qədər gözəl danışırdı ki, mən də həsrətlə dinləyirdim. Budapeşt, Duna çayı, işıqlar içində gecələr... Yəqin elə buna görədir ki, təsadüfən rastlaşdığım bu ifadə yadımda qaldı. mostbet hungary. Hardansa gözüm sataşdı, bəlkə də Elvinin danışdıqlarının təsiri idi, bilmirəm. Amma maraqlandım, nədir bu deyə.
O günlər işlə bağlı çətin dövr keçirirdim. Xırda təmir işləri görürdüm, amma iş yox idi demək olar. Ev sahibi kirayə pulunu istəyirdi, anamın dərmanları bitmək üzrə idi, özümün də cibimdə cəmi otuz-qırx manat vardı. Gecələr yata bilmir, daim fikirləşirdim: nə edəcəm, hardan tapacam? Dost-tanışdan istəmək istəmirdim, borc pul məni incidirdi. Atam həmişə deyərdi: "Borc götürəndə rahat yatmaq olmaz". O söz ilişib qalmışdı beynimdə.
Elə bir axşam, saat gecə ikiyə yaxın, yenə yata bilmirdim. Telefonu əlimə alıb sosial şəbəkələrə baxırdım. Heç nə maraqlı deyildi, dostlarımın yarısı yatmışdı, yarısı hardasa əylənirdi. Birdən bir reklam çıxdı, oynaq musiqisi olan rəngarəng bir oyun göstərirdi. Maraqlandım, toxundum. Səhifə açıldı, bir də gördüm ki, mostbet hungary yazılıb. Macarıstan, Budapeşt, o gözəl şəkillər gözümün qarşısına gəldi.
Həmin gecə heç nə etmədim, sadəcə baxdım. Səhər işə getdim, axşam qayıtdım, yenə fikrim ordaca idi. Üç gün keçdi, dörd gün keçdi, axırda qərar verdim: cəhd edəcəm. Nə olacaq ki, axı? Otuz manatım var, qoyaram iyirmisini, uduzsam da, dünya dağılmaz. Ən pis halda bir neçə gün çörək-çayla keçinərəm.
Qeydiyyatdan keçmək çox asan oldu. Ad, soyad, telefon, bir neçə dəqiqəyə hazır idi. Hesaba iyirmi manat əlavə etdim. Əllərim bir az əsirdi, etiraf edim. Nə edəcəyimi, hansı oyunu seçəcəyimi bilmirdim. O qədər çox oyun var idi ki, adam çaşıb qalırdı. Biri məndən rəqs etməyi istəyirdi, biri oxumağı, biri də sadəcə fırlanıb dayanırdı.
Axırda ən sadə oyunlardan birini seçdim. Qaydası bəsit idi: fırlat, bax, gözlə. Düşündüm ki, təcrübəm olmayanda mürəkkəb oyunlara girmək olmaz. İlk gün heç nə olmadı. İkinci gün də eyni. Üçüncü gün də... Artıq hesabımda cəmi beş manat qalmışdı. Düşündüm ki, bəlkə dayanım, bu iş mənlik deyil. Amma nə isə məni saxlayırdı.
Dördüncü gecə, saat on bir radələrində, son pulumu qoymaq qərarına gəldim. Dedim, axırıncı dəfə, nə olacaqsa olsun. Oyunu açdım, pulu qoydum, fırlatdım. Heç nə olmadı. Yenə fırlatdım, yenə heç nə. Üçüncü dəfə, dördüncü, beşinci... Artıq ümidim qalmamışdı. Altıncı dəfə fırlatdım və birdən...
Ekran dondu kimi oldu. Sonra işıqlar yanıb-sönməyə başladı, musiqi guruldadı, rəqəmlər böyüdü. Nə baş verdiyini anlamırdım. Sadəcə baxırdım. Rəqəm əvvəl on oldu, sonra iyirmi, sonra qırx, səksən, yüz... Ürəyim dayanacaq kimi oldu. Sonda rəqəm dayandı: yüz əlli manat. Yüz əlli manat! Mən iyirmi manat qoymuşdum, indi yüz əlli idi.
O an nə hiss etdiyimi təsəvvür edə bilməzsiniz. Yerimdən sıçradım, otaqda qaçmağa başladım, sonra pəncərəyə yaxınlaşıb çölə baxdım. Gecə küçəsi sakit idi, küçə işıqları yanırdı, mən isə için-içə gülürdüm. Dərhal pulu çıxartmaq istədim, amma bacarmadım, əllərim əsirdi. Bir az sakitləşəndən sonra əməliyyatı tamamladım.
Həmin gecə səhərə qədər yata bilmədim. Səhər tezdən durdum, anamın yanına getdim. Ona əlli manat verdim, dedim dərmanlarını al. O baxdı mənə, soruşdu: "Oğlum, hardan tapdın?" Mən də gülümsəyib dedim: "İş oldu, ana, nə olacaq?" Çox sual vermədi, ancaq gözlərində bir qığılcım gördüm. O qığılcım mənim üçün hər şeydən dəyərli idi.
Bir həftə sonra yenə cəhd etdim. Bu dəfə daha rahat idim, artıq oyunları tanıyırdım. mostbet hungary səhifəsinə daxil oldum, bir az gəzdim, yeni oyunlara baxdım. Bir oyun gördüm, adı maraqlı gəldi, qaydalarını oxudum. Əlli manat qoydum və başladım. Dörd saat oynadım, fasilələrlə, diqqətlə, səbirlə. Və nəticə? Beş yüz manat. İnanılmaz idi.
Pulu çıxartdım, bir hissəsini ev xərclərinə ayırdım, bir hissəsini də kənara qoydum. Qalanı ilə özümə yeni ayaqqabı aldım. Çoxdandır istəyirdim, amma imkanım olmurdu. İndi ayağımda o ayaqqabılarla gəzəndə özümü çox yaxşı hiss edirəm. Hər dəfə onlara baxanda həmin gecəni, o həyəcanı, o sevinci xatırlayıram.
İndi, aylar keçdi. Mənim üçün hər şey dəyişdi. İş tapdım, maaşım var, anama kömək edə bilirəm. Onlayn oyunlarla da hərdən məşğul oluram, amma indi bu mənim üçün sadəcə əyləncədir. Həftədə bir dəfə, bəzən iki həftədə bir, müəyyən limit daxilində oynayıram. Bəzən uduram, bəzən uduzuram, amma heç vaxt o ilk günlərdəki həyəcanı unuda bilmirəm.
mostbet hungary. Bu ifadə mənə həmişə o gecələri xatırladır. O çətin günləri, o ümidsiz anları, sonra birdən-birə gələn şansı. Macarıstan qədər uzaqda olsa da, o şans məni tapdı. Və mən başa düşdüm ki, həyatda heç vaxt ümidini itirmək olmaz. Çətin günlər gələr, çətin günlər keçər. Önəmli olan dayanmaq, mübarizə aparmaq və fürsət gələndə onu dəyərləndirməkdir. Mən fürsəti dəyərləndirdim və bu, həyatımı dəyişdi.
O günlər işlə bağlı çətin dövr keçirirdim. Xırda təmir işləri görürdüm, amma iş yox idi demək olar. Ev sahibi kirayə pulunu istəyirdi, anamın dərmanları bitmək üzrə idi, özümün də cibimdə cəmi otuz-qırx manat vardı. Gecələr yata bilmir, daim fikirləşirdim: nə edəcəm, hardan tapacam? Dost-tanışdan istəmək istəmirdim, borc pul məni incidirdi. Atam həmişə deyərdi: "Borc götürəndə rahat yatmaq olmaz". O söz ilişib qalmışdı beynimdə.
Elə bir axşam, saat gecə ikiyə yaxın, yenə yata bilmirdim. Telefonu əlimə alıb sosial şəbəkələrə baxırdım. Heç nə maraqlı deyildi, dostlarımın yarısı yatmışdı, yarısı hardasa əylənirdi. Birdən bir reklam çıxdı, oynaq musiqisi olan rəngarəng bir oyun göstərirdi. Maraqlandım, toxundum. Səhifə açıldı, bir də gördüm ki, mostbet hungary yazılıb. Macarıstan, Budapeşt, o gözəl şəkillər gözümün qarşısına gəldi.
Həmin gecə heç nə etmədim, sadəcə baxdım. Səhər işə getdim, axşam qayıtdım, yenə fikrim ordaca idi. Üç gün keçdi, dörd gün keçdi, axırda qərar verdim: cəhd edəcəm. Nə olacaq ki, axı? Otuz manatım var, qoyaram iyirmisini, uduzsam da, dünya dağılmaz. Ən pis halda bir neçə gün çörək-çayla keçinərəm.
Qeydiyyatdan keçmək çox asan oldu. Ad, soyad, telefon, bir neçə dəqiqəyə hazır idi. Hesaba iyirmi manat əlavə etdim. Əllərim bir az əsirdi, etiraf edim. Nə edəcəyimi, hansı oyunu seçəcəyimi bilmirdim. O qədər çox oyun var idi ki, adam çaşıb qalırdı. Biri məndən rəqs etməyi istəyirdi, biri oxumağı, biri də sadəcə fırlanıb dayanırdı.
Axırda ən sadə oyunlardan birini seçdim. Qaydası bəsit idi: fırlat, bax, gözlə. Düşündüm ki, təcrübəm olmayanda mürəkkəb oyunlara girmək olmaz. İlk gün heç nə olmadı. İkinci gün də eyni. Üçüncü gün də... Artıq hesabımda cəmi beş manat qalmışdı. Düşündüm ki, bəlkə dayanım, bu iş mənlik deyil. Amma nə isə məni saxlayırdı.
Dördüncü gecə, saat on bir radələrində, son pulumu qoymaq qərarına gəldim. Dedim, axırıncı dəfə, nə olacaqsa olsun. Oyunu açdım, pulu qoydum, fırlatdım. Heç nə olmadı. Yenə fırlatdım, yenə heç nə. Üçüncü dəfə, dördüncü, beşinci... Artıq ümidim qalmamışdı. Altıncı dəfə fırlatdım və birdən...
Ekran dondu kimi oldu. Sonra işıqlar yanıb-sönməyə başladı, musiqi guruldadı, rəqəmlər böyüdü. Nə baş verdiyini anlamırdım. Sadəcə baxırdım. Rəqəm əvvəl on oldu, sonra iyirmi, sonra qırx, səksən, yüz... Ürəyim dayanacaq kimi oldu. Sonda rəqəm dayandı: yüz əlli manat. Yüz əlli manat! Mən iyirmi manat qoymuşdum, indi yüz əlli idi.
O an nə hiss etdiyimi təsəvvür edə bilməzsiniz. Yerimdən sıçradım, otaqda qaçmağa başladım, sonra pəncərəyə yaxınlaşıb çölə baxdım. Gecə küçəsi sakit idi, küçə işıqları yanırdı, mən isə için-içə gülürdüm. Dərhal pulu çıxartmaq istədim, amma bacarmadım, əllərim əsirdi. Bir az sakitləşəndən sonra əməliyyatı tamamladım.
Həmin gecə səhərə qədər yata bilmədim. Səhər tezdən durdum, anamın yanına getdim. Ona əlli manat verdim, dedim dərmanlarını al. O baxdı mənə, soruşdu: "Oğlum, hardan tapdın?" Mən də gülümsəyib dedim: "İş oldu, ana, nə olacaq?" Çox sual vermədi, ancaq gözlərində bir qığılcım gördüm. O qığılcım mənim üçün hər şeydən dəyərli idi.
Bir həftə sonra yenə cəhd etdim. Bu dəfə daha rahat idim, artıq oyunları tanıyırdım. mostbet hungary səhifəsinə daxil oldum, bir az gəzdim, yeni oyunlara baxdım. Bir oyun gördüm, adı maraqlı gəldi, qaydalarını oxudum. Əlli manat qoydum və başladım. Dörd saat oynadım, fasilələrlə, diqqətlə, səbirlə. Və nəticə? Beş yüz manat. İnanılmaz idi.
Pulu çıxartdım, bir hissəsini ev xərclərinə ayırdım, bir hissəsini də kənara qoydum. Qalanı ilə özümə yeni ayaqqabı aldım. Çoxdandır istəyirdim, amma imkanım olmurdu. İndi ayağımda o ayaqqabılarla gəzəndə özümü çox yaxşı hiss edirəm. Hər dəfə onlara baxanda həmin gecəni, o həyəcanı, o sevinci xatırlayıram.
İndi, aylar keçdi. Mənim üçün hər şey dəyişdi. İş tapdım, maaşım var, anama kömək edə bilirəm. Onlayn oyunlarla da hərdən məşğul oluram, amma indi bu mənim üçün sadəcə əyləncədir. Həftədə bir dəfə, bəzən iki həftədə bir, müəyyən limit daxilində oynayıram. Bəzən uduram, bəzən uduzuram, amma heç vaxt o ilk günlərdəki həyəcanı unuda bilmirəm.
mostbet hungary. Bu ifadə mənə həmişə o gecələri xatırladır. O çətin günləri, o ümidsiz anları, sonra birdən-birə gələn şansı. Macarıstan qədər uzaqda olsa da, o şans məni tapdı. Və mən başa düşdüm ki, həyatda heç vaxt ümidini itirmək olmaz. Çətin günlər gələr, çətin günlər keçər. Önəmli olan dayanmaq, mübarizə aparmaq və fürsət gələndə onu dəyərləndirməkdir. Mən fürsəti dəyərləndirdim və bu, həyatımı dəyişdi.